SAJT JE ISKLJUČIVO NAMENJEN ZA OBAVEŠTAVANJE PLANINARA, ČLANOVA PSS, U VEZI ORGANIZOVANJA PLANINARSKIH AKCIJA.

ZA PUTOVANJA KOJA ORGANIZUJE PD KRUG IZ BEOGRADA NIJE OBEZBEĐENA ZAŠTITA U POGLEDU GARANCIJE PUTOVANJA (SL. GLASNIK RS BR. 2/2016).

PLANINARSKO DRUŠTVO KRUG
+381 (0) 61 2296 843
pdkrug2017@gmail.com

PLANINARSKO DRUŠTVO "KRUG" ORGANIZUJE PLANINARSKU AKCIJU

KUKAVICA I KANJON VUČJANKE

22-24. OKTOBRA 2021. GODINE

Kukavica-00

Planinski masiv Kukavice pripada Rodopskom planinskom sistemu. Nalazi se severno od Vranja i južno od Leskovca i padine joj se protežu do ovih gradova. Najviši vrh je Vlaina (1442m), a slede ga Valjovska čuka (1207m), Tumba (1192m), Furnište (1370m), Tikva (1405m), Bukovska čuka (1386m) i Orlova čuka (1306m). Venac ovih vrhova, sa dolinom Goleme reke, deli planinu na dva dela – severni, strmiji, deo je bez naselja dok se na južnom, blažem, delu javljaju sela. Na južnom delu planine, iznad Vranja, uzdižu se dva vrha Oblik (1310m) i Grot (1327m), paleovulkanske kupe. Zbog svojih pravilnih, kupastih, oblika ova dva vrha planine Kukavice se ponekad navode kao zasebne planine.
Deo planine je zaštićen 1980. godine na predlog Republičkog zavoda za zaštitu prirode. Prostor na kome se nalazi rezervat pripada kompleksu mezofilnih bukovih i bukovo-četinarskih tipova šuma.
Na kilometar od varošice Vučje, na obroncima Kukavice, nalazi se Crkva rođenja svetog Jovana Krstitelja. Po svemu izuzetna građevina delo je ruskog arhitekte Grigorija Samojlova, kozačkog izbeglice pred boljševicima. Ktitori su čuvena porodica Teokarević – isti oni koji su krajem XIX veka zasnovali tekstilnu industriju u leskovačkom kraju.

Kroz neobične litice planine i stene planine Kukavice protiče reka Vučjanka, koja je, zbog svoje bistrine, odličan dom za pastrmke. Na toj reci, nedaleko od Vučja, odnosno Leskovca, sagrađena je hidrocentrala 1903. godine, koja je i danas u funkciji. Za izgradnju hidroelektrane bio je zaslužan profesor Đorđe Stanojević, rodonačelnik elektrifikacije u Kraljevini Srbiji, koji je 1901. godine uočio potencijal Vučjanke i dve godine kasnije, nakon što su skupljena sredstva, izgrađena je hidroelektrana. Hidroelektrana ”Vučje” na reci Vučjanki je druga po dugovečnosti u Srbiji – prva je ona kod Užica, na Đetinji, koja je izgrađena dve godine ranije. Hroničari kažu da je hidrocentrala na Vučjanki ipak prva jer i danas radi i proizvodi električnu energiju, kao što se to dešavalo tokom celog veka, ne računajući kraj Drugog svetskog rata, jer su postrojenja utihnula zbog diverzije.
Kukavica je poznata i po brojnim istorijskim spomenicima, a najpoznatiji lokalitet je Skobaljić grad, koji se nalazi na jednom od vrhova stenovitog grebena, na levoj obali predivne reke Vučjanke. Ne zna se ko je bio srpski vlastelin koji je podigao ovaj grad čija je uloga bila da čuva pristupe putevima preko planine Kukavice i sa drugih strana prema bogatom Novom brdu. Ne može se reći da je Nikola Skobaljić bio osnivač novog utvrđenog grada, ali je verovatno da je on kasnije postao zapovednik, koji ga je održavao, dograđivao i organizovao odbrane. Nikola Skobaljić (1430 -1454) je bio srpski vojvoda iz Dubočice i poslednji vladar tog kraja pred pad pod Turcima. Ovaj veliki junak, o kome i danas postoji veoma živo narodno predanje, mnogo je ratovao sa Turcima i nikada nije poražen. Legenda kaže da ni rođen nije kao ostali ljudi, već ga je rodila devojka iz sela Vine, koja ga je začela jedući živu ribu, zvanu skobalj. Zna se da su ga Turci živog uhvatili, da ga je izdala kuma i da je umoren na najsvirepiji način. Narod se s tim nikada nije pomirio. Prema predanju, kada su ga Turci opkolili, njegov konj je uzleteo prema nebu i odneo narodnog junaka u legendu. Sećanje na ovog neustrašivog čoveka, čuvaju Skobaljića grad, Skobaljića crkva, Skobaljića kladenac, Skobaljića vodenica, Vinograd Skobaljića,… Iako u ovim krajevima nema i nije bilo potomaka sa prezimenom Skobaljić, a istoričari veruju da je poreklom Dubrovčanin, Nikola Skobaljić je ostao junak sa Kukavice, planine koja je dobila ime po plaču majki čiji se sinovi nisu vratili sa Boja na Kosovu.

Polazak:        
Polazak 22. oktobra 2021. godine (petak) u 16 časova sa  ugla Sarajevske i Drinske ulice. Maršruta putovanja: Beograd – Paraćin – Leskovac. Tokom putovanja pridržavamo se aktuelnih epidemioloških mera.

Cena:             
Cena akcije iznosi 3800 dinara i obuhvata: prevoz, putarine, parkinge, troškove smeštaja i ishrane vozača i organizacione troškove. Noćenje u hotelu u Leskovcu košta 2600 dinara (dva noćenja). Prilikom prijavljivanja uplaćuje se akontacija od 3800 dinara. U slučaju otkazivanja potrebno je naći zamenu, jer u protivnom novac ne može biti vraćen. 

Plan:
Petak, 22. oktobar
16:00 – Polazak sa ugla ulica Sarajevske i Drinske. Usputna pauza od 45 minuta.
20:00 – Dolazak u Leskovac. Razmeštaj po sobama.

Subota, 23. oktobar
07:00 – Ustajanje i doručak.
08:00 – Polazak prema početnoj tački za pešačenje (Hotel Vlaina). 
08:45 – Dolazak do hotela Vlaina. Priprema za pešačku turu.
08:50 – Polazak na pešačku turu dužine 20km.
13:00 – Izlazak na Vlainu (1442m), najviši vrh Kukavice. Kratka pauza za slikanje.
13:45 – Dolazak do planinarskog doma Preka voda. Pauza za ručak od 30 minuta.
18:00 – Završetak pešačenja kod hotela Vlaina.
18:15 – Polazak prema Leskovcu.
19:00 – Dolazak u Leskovac. Individualni obilazak grada.

Dužina staze je oko 20km sa ukupnim (kumulativnim) usponom/spustom od 1100m. Staza nije tehnički zahtevna, ali zbog dužine i uspona od 1100m spada u red težih tura.

Nedelja, 24. oktobar
07:00 – Ustajanje i doručak.
08:00 – Polazak prema početnoj tački za pešačenje (hidroelektrana Vučje).
08:45 – Dolazak do hidroelektrane Vučje.
12:00 – Završetak obilaska kanjona Vučjanka u trajanju od 3 sata.
12:15 – Polazak na vrh Kita (988m).
14:30 – Izlazak na vrh Kita. Pauza od 15 minuta.
16:50 – Završetak pešačenja. Priprema za polazak prema Leskovcu i Beogradu.
17:00 – Polazak za Beograd. Pauza za ručak u Vučju, ili Leskovcu.
22:00 – Dolazak u Beograd.                       

Staza kanjonom reke Vučjanke je dužine oko 4-5km sa ukupnim (kumulativnim) usponom/spustom oko 200m.
Staza do vrha Kita, i nazad, je dužine oko 13km sa ukupnim usponom/spustom oko 500m.

Oprema:       
Planinarska oprema primerena vremenskim uslovima. Planinarske cipele su obavezne. Svaki planinar je dužan da ponese ličnu kartu, zdravstvenu knjižicu i planinarsku karticu sa plaćenom članarinom za 2021. godinu.

Hrana-voda:
Hrana iz ranca. U Leskovcu ima prodavnica i dosta povoljnih restorana.

Povratak:      
U nedelju 24. oktobra u 17 časova maršrutom: Vučje – Leskovac – Paraćin – Beograd. Dolazak u Beograd se očekuje oko 22 časa.

Rok za prijavu: 
Do 18. oktobra 2021. godine.

Vođa akcije:
Milan Vojnović                 tel.: 065 210 3811                            email: vojnovicmilan@yahoo.com
Pomoćnik:
Jasmina Vojnović              tel.: 061 2296 843                            email: vojnovicjasmina@yahoo.com

Napomene:
Vođa akcije zadržava pravo na izmenu plana akcije, ako to konkretna situacija nalaže.
Za putovanja koja organizuje PD Krug iz Beograda nije obezbeđena zaštita u pogledu garancije putovanja (Sl. glasnik RS br. 2/2016).

SVAKI PLANINAR UČESTVUJE NA AKCIJI NA SOPSTVENU ODGOVORNOST, PRIHVATA I POTPISUJE IZJAVU O RIZICIMA I PREUZIMANJU ODGOVORNOSTI

Izjava o rizicima i preuzimanju odgovornosti: 
(štampati dvostrano da bi se dobile dve izjave)

Close Menu